joomla templates top joomla templates template joomla

Geschiedenis Wado-ryu


Geschiedenis Wado


Wado karate is een unieke vorm van karate. De grondlegger van het Wado karate is professor Hironori Ohtsuka (geboren in 1892 in Japan). Hij bestudeerde eerst jarenlang het Oshinryu-Ju Jitsu, waarin hij zich op vrij jonge leeftijd al ontwikkelde tot een ware meester. Hij behaalde deze graad in 1921 bij grootmeester Nakayama.

Ohtsuka

In 1922 woonde hij een karate demonstratie bij van Gichin Funakoshi (de grondlegger van het karate). Onmiddellijk zag hij welke verrijking deze vechtmethode kon zijn voor het ju jitsu dat hij had geleerd. Hij ging samenwerken met en trainen bij Funakoshi en combineerde gaandeweg zijn kennis van het Ju Jitsu met de geleerde karatetechnieken. Er ontstond een enorme belangstelling voor het karate en Ohtsuka gaf enige tijd les naast Funakosi.

Funakoshi en Ohtsuka wilden meer laten zien dan de solovormen van de kata. Ohtsuka ontwikkelde daarom, volgens het trainingsmodel van ju jitsu, een aantal vaste karatevormen met een aanvaller en verdediger. Op grond van zijn jujitsu ervaring wilde Ohtsuka het vrije vechten met een tegenstander invoeren naast de kata's en basistechnieken. Deze visie week te ver af van het traditionele karate-do waaraan Funakoshi wilde vasthouden en de twee meesters gingen uiteen.

In 1929 was Ohtsuka de eerste die een kumite competitie organiseerde (bakermat voor het huidige competitie karate). In 1934 opende hij een eigen dojo in Tokayo, waar hij pas in 1938 de naam Wado Ryu aan gaf. Het zou echter nog tot na de oorlog duren voordat het karate verder werd verspreid, aanvankelijk via de universiteiten. In het begin van de jaren vijftig werden onder de studenten de eerste gevechten gehouden, waarbij nog weinig spraken was van regelgeving. De controle was niet best en het ging er hard aan toe. In de loop van de tijd werden er regels opgesteld, waaruit het huidige wedstrijdkarate is ontstaan.

Na de oorlog werd het karate pas verder verspreid. Ohtsuka gaf alleen les aan universiteitsstudenten en heeft zijn hele leven ten dienste gesteld van het Wado karate. In 1966 ontving Ohtsuka een hoge onderscheiding van de keizer vanwege zijn verdiensten inzake de ontwikkeling en promotie van het karate. Tot op de laatste dag van zijn leven beoefende hij nog steeds zelf zijn Wado; hij was zijn eigen voorbeeld dat het Wado tot op hoge leeftijd beoefend kan worden. Hij overleed in 1982 op bijna 90-jarige leeftijd.
 


Wado in Nederland


Mede door een grote en belangrijke bijdrage van Sensei Ishikawa is het Wado Karate in Nederland ontwikkeld tot wat het nu is geworden. In 1966 kwam sensei Ishikawa, toen 3e Dan (geboren in 1942 in Japan, dus 24 jaar) op verzoek van sensei Kono naar Europa o.a. om Kono te assisteren, maar ook om het Wado karate te promoten, hierin les te geven en uit te dragen in Nederland.

Na een klein jaar in Nederland te zijn geweest vertrok hij vervolgens voor enkele maanden naar Engeland gevolgd door enkele jaren Frankrijk, met hetzelfde doel als waarvoor hij naar Nederland kwam. Ishikawa gaf in heel Frankrijk les, tevens gaf hij stages in België en Duitsland.

De eerste Wado bond werd opgericht in 1970 (Wado Kai Europe) en Ishikawa was algemeen secretaris van 1970 tot 1978. In 1971 was men in Nederland op zoek naar een Japanse karate leraar, omdat sensei Kono naar Duitsland was vertrokken. Ishikawa keerde in dat jaar weer terug naar Nederland en vestigde zich in Amsterdam.

In eerste instantie gaf hij alleen les aan karateleraren. Bekende leraren van nu, die bij sensei Ishikawa getraind hebben zijn o.a. Jack van Hellemond, Teun Tromp, Jetze van Dijk, enz. Later ook Rob Zwartjes, Wim Muilwijk, Harm Mase, Alex Brouwer en vele anderen. Hij deed dit zowel binnen als buiten zijn eigen dojo. Ook gaf sensei Ishikawa veel demonstraties en speciale stages, zoals zomerkampen, weekend trainingen, enz.

In de periode 1978 – 1989 was het karate minder populair en was er onenigheid over de richting waarin het Wado karate zich verder moest ontwikkelen. In deze periode bleef Ishikawa toch continue bezig om het Wado karate verder te verspreiden en te promoten door het zelfstandig geven van lessen, demonstraties en stages.



In 1989 werd toch weer een poging gedaan om wereldwijd en met name in Europa, eenheid te brengen in Wado karate. Dit maal succesvol. De Wado International Karate Federatie (W.I.K.F.) werd opgericht om de populariteit en verdere verspreiding van kwaliteit een nieuwe impuls te geven. Deze federatie stond onder leiding van Hanshi T. Suzuki (8e dan), welke hij leidde vanuit zijn thuisbasis London in Engeland. Op uitnodiging van Suzuki nam Ishikawa alle technische zaken binnen Europa op zich en was hij in de periode 1989 – 1999 Chief Instructor Europe. Gedurende de W.I.K.F.-periode voelde Ishikawa echter steeds meer de behoefte om weer volledig aan te sluiten bij het traditionele Wado karate volgens de stijl en de regels van professor Ohtsuka en zoals dit door de thuisbasis Japan werd en wordt gepromoot.

 

 

Takashima

In 1998 nam Ishikawa contact op met Hanshi Takashima (8e dan) in Japan. Ishikawa kent Takashima al vanaf zijn studententijd. Ishikawa heeft economie gestudeerd aan de Chukyo Universiteit in Nagoya van 1960 tot 1964 met daarna nog een jaar menselijke anatomie aan dezelfde universiteit. Takashima karateles gaf destijds les aan de studenten. Ishikawa wist dat Takashima een van de weinige karateka’s is, die tot het laatst bij Ohtsuka heeft getraind en dus het meest dichtbij de oorspronkelijke grondlegger van het traditionele Wado karate staat.

Takashima was bereid supervisor te worden van een nieuwe organisatie die het traditionele Wado karate binnen Europa zou promoten. Op basis daarvan is een nieuwe organisatie opgericht (Wadoryu Karatedo Renmei), die onder leiding staat van Ishikawa. Deze koers sluit volledig aan bij de wijze waarop het Wado hoofdkwartier in Tokyo het olympisch karate benaderd. Wereldwijd werd er één standaard voor alle officiële karatestijlen afgesproken.